ماه و پلنگ

یه غمی توی دلم میجوشه

...
پس از انتظاری طولانی

باران نبارید

در آستانه ی مهمان خانه

یک دیگر را ملاقات کردند

به تلخی لبخند زدند

و دور شدند از هم

هر کدام

با جسد دیگری بر دوش

واهه آرمن

بارون

دلم بارون میخواد

اونقدر که بشورتم

از همه چیز

از همه چیز از همه چیز

یه تیکه ابر

...

نمی بینی دارم جون میدم اینجا

نمی دونی به تو محتاجم اینجا

چقد راحت منو وابسته کردی

دارم دیوونه میشم کم کم اینجا

می خوام مثل قدیما...مثل سابق

یه وقتایی یکی با من بخنده

یکی باشه که دستامو بگیره

یکی باشه که زخمامو ببنده

نمی بینی دارم جون میدم اینجا

نمی دونی به تو محتاجم اینجا

چقد راحت منو وابسته کردی

دارم دیوونه میشم کم کم اینجا

خورشيد جاودانه مي درخشد در مدار خويش

مایيم كه پا جاي پاي خود مي نهيم و غروب مي كنيم

هر پسين

اين روشناي خاطر آشوب در افق هاي تاريك دوردست

نگاه ساده فريب كيست كه همراه با زمين

مرا به طلوعي دوباره مي كشاند ؟

اي راز

اي رمز

اي همه روزهاي عمر مرا اولين و آخرين